Τὸ Ποντιακὸν Σατιρικὸν Ποίημα

Ἀνάθεμα τά τώρα, ποὺ ἐτσερίαν τὰ θυγατέρας! Μὲ τὰ τσ̌ιτσ̌ία ατουν ἐξουκά,τὰ ρώγας τεντωμένα καὶ τὰ κωλίαν τουν ἀμὸν κοσκίνι.

Ντὸ ἔποικεν ἡ θεία ἡ Εὐδοξία τὸ ἀλεύρ’ ἀσὰ σπουδαλίσματα; Κοσκινίζ’ ἀτὸ ξάι!Ντὸ βρακὶν θὰ φορεῖ σὰ γυμνὰ ατουν τὰ κατσία; Καὶ ἡ τσίπα τουν ἐκεῖ κὰ θωρεῖ, ἀμὸν χαλκὰς σὸ γεφύρ’ ἀπάν, μὰ στάλαν ντροπή κὶ ἔχ’νε!!

Ὁ Θεὸν τερεῖ... Τερεῖ καὶ ἐλέπει τὰ ποίματά τουν. Ἀλὶ καὶ τρισαλί!Ἔρθαν χρόνια, μωσέ πα,το ψωμίν θὰ γυρεύνε καὶ ψωλίν κὶ ἀβρύνε!

Ἐν’ ἐκεῖ καὶ ἡ λωλή· ἀσὴν ἀγαμίαν ρούζει τὰ νερὰ ἀσὸ σπίτ’ ατς ἀφκά,γιὰ νὰ φτάει θόρυβο. Νουνίζει μήπως ἔρται ὁ ἄγουρον ὁ αρσενικὸν ἀσή στράταν καὶ νιώθ’ ἀμὸν τὰ ὑγρὰ ποὺ κυλιούνταν ἀφκάνατς!

Κωνσταντίνος Ε. Χουρίδης

Συγγραφέας

Εκπαιδευτής μαχητικών τεχνών και Αυτοάμυνας