Μετά από μια
περίοδο έντονης προπόνησης και πνευματικής κόπωσης, κάποια στιγμή το σώμα και
το μυαλό ζητούν απλώς μια μικρή αποφόρτιση.
Εκεί
καταλαβαίνει κανείς πως μερικές φορές η καλύτερη έξοδος είναι… να μην πάει
πουθενά.
Να
κοιμηθεί λίγο περισσότερο.
Να αντλήσει ενέργεια από τον ήλιο.
Να
φροντίσει τους μυς του αφήνοντάς τους να χαλαρώσουν και να αποκατασταθούν.
Να
απολαύσει ένα χαλαρωτικό ντους.
Να
φροντίσει τα δέντρα στον κήπο και το κατοικίδιο.
Να περπατήσει ξυπόλητος στη χλόη.
Να φτιάξει έναν καφέ και να τον απολαύσει χωρίς βιασύνη.
Να χαθεί στις σελίδες ενός καλού βιβλίου.
Να μαγειρέψει με ηρεμία.
Να απολαύσει την ησυχία.
Χωρίς
πρόγραμμα.
Χωρίς «πρέπει».
Χωρίς την ανάγκη να κάνει συνεχώς κάτι.
Στο δικό του
οικείο περιβάλλον. Στον χώρο όπου αισθάνεται πραγματικά άνετα όπου δεν
χρειάζεται να αποδείξει τίποτα και μπορεί απλώς να είναι ο εαυτός του.
Δεν χρειάζεται
η κάθε μέρα να είναι γεμάτη δραστηριότητες για να έχει αξία. Υπάρχουν και
εκείνες οι ήσυχες μέρες που εξωτερικά μοιάζουν στατικές αλλά μέσα μας συμβαίνει
κάτι πολύ σημαντικό:
- αναγεννιόμαστε.
Η ξεκούραση
δεν είναι σπατάλη χρόνου. Είναι απαραίτητη. Είναι μέρος της αποκατάστασης.
Είναι η στιγμή που το σώμα και το μυαλό αποσυμπιέζονται, η ένταση υποχωρεί και
οι δυνάμεις επιστρέφουν.
Και αυτό
ακριβώς είναι πολλές φορές ό,τι πιο χρήσιμο μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό
μας.
Να
σταματήσουμε για λίγο.
Να
επιστρέψουμε στον δικό μας χώρο.
Να
αναπνεύσουμε.
Και να
απολαύσουμε απλώς τη στιγμή.
Κωνσταντίνος Ε. Χουρίδης
Συγγραφέας
Εκπαιδευτής μαχητικών τεχνών και αυτοάμυνας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.