θεσμός

1. 

   
   

   
   

   Το Φεστιβάλ Πολεμικών Τεχνών «Τημενίδαι ΧΟΥΡΟΝ» αποτελεί πολιτιστικό θεσμό, υπό την έννοια της σταθερής, επαναλαμβανόμενης και οργανωμένης πολιτιστικής δράσης η οποία έχει αποκτήσει ανανωρίσιμη ταυτότητα με σταθερό θεματικό προσανατολισμό, κοινωνική αποδοχή και θεσμική αναγνώριση από φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και του οργανωμένου χώρου των πολεμικών τεχνών.
   Ο χαρακτηρισμός θεσμός δηλώνει την κατοχυρωμένη κοινωνική σχέση που ρυθμίζεται από το δίκαιο δεν αναφέρεται σε νομοθετικό πλαίσιο αλλά στη διαχρονική καθιέρωσή του ως πολιτιστικής εκδήλωσης με συγκεκριμένο σκοπό: την επιδεικτική παρουσίαση μαχητικών τεχνών, τη θεαματική ανάδειξη της πολεμικής παράδοσης και την ψυχαγωγία του κοινού.
   Η θεσμική του διάσταση τεκμηριώνεται από:
   τη συνδιοργάνωση με τον Δήμος Κατερίνης,
   τη συμμετοχή της Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας,
   την αιγίδα της Ελληνική Ομοσπονδία Πολεμικών Τεχνών

   
   

   
   

   
   

   

   Όπως τόνισε σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος Κατερίνης, Κώστας Κουκοδήμος: «Απολαύσαμε αγωνιστική δράση και συναρπαστικό θέαμα με πρωταγωνιστές επίλεκτους αθλητές, στο 6ο Φεστιβάλ Πολεμικών Τεχνών «Τημενίδαι ΧΟΥΡΟΝ», στο Β΄ΔΑΚ.
   Συγχαίρω τον κ. Κώστα Χουρίδη για την επιτυχή διοργάνωση του αθλητικού αυτού θεσμού για την πόλη μας. Ο Δήμος μας είναι και θα είναι πάντα κοντά στη διοργάνωση, την οποία στηρίζει διαχρονικά.  
   Στο 6ο Φεστιβάλ Τημενίδαι ο φίλαθλος κόσμος τίμησε με την πολυπληθή παρουσία του, τους διοργανωτές,  με επίκεντρο τον  Κώστα Χουρίδη για το ολοένα και ποιοτικότερο Φεστιβάλ που διοργανώνει».
   

   Ο Κώστας Χουρίδης ευχαρίστησε τον Δήμαρχο προσωπικά για τη συνεχή και αμέριστη συμπαράστασή του στον Σύλλογο ΑΣΚ ΧΟΥΡΟΝ και την στήριξη του Δήμου ως συνδιοργανωτή στο θεσμό των πολεμικών τεχνών στην πόλη μας και του προσέφερε αναμνηστικό μετάλλιο. 

   

   
   

   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   

   
   

   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

   
   Υποσημείωση:
   κάθε ομαδική ή ατομική ενέργεια ή κάθε σχέση ανάμεσα στα μέλη μιας κοινωνίας, που συνήθως ύστερα από μακροχρόνια και ομοιόμορφη επανάληψη παίρνει μια τυπική μορφή παγιωμένη πρακτική .
   Ο όρος «θεσμός» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «τίθημι» και δηλώνει ό,τι έχει τεθεί και αναγνωρίζεται ως ισχύον. Στη νομική του σημασία αναφέρεται σε κανόνα δικαίου ή σε κατοχυρωμένη κοινωνική σχέση που ρυθμίζεται από το δίκαιο. Στην κοινωνιολογική του διάσταση, ο θεσμός συνιστά σταθερό και επαναλαμβανόμενο πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης και συμπεριφοράς, το οποίο αποκτά τυπική μορφή και κοινωνική αποδοχή μέσα από τη διαχρονική εφαρμογή του. Οι θεσμοί λειτουργούν ως δομές κοινωνικής ρύθμισης, καθορίζοντας κανόνες, ρόλους και αξίες που υπερβαίνουν τα επιμέρους πρόσωπα και υπηρετούν συλλογικούς σκοπούς.

   
   
   

   
   

   
   

   
   

   

   
   
   

   
   

   
   

   
   

   
   
   
   
   
   

Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου

 

Την άνοιξη του 1501, ο Μιχαήλ έφυγε από τη Ρώμη και επέστρεψε στη Φλωρεντία,

 

προσκεκλημένος από τη Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια σηματοδοτούν μια περίοδο κατά την οποία η προσωπικότητα του αναπτύσσεται ραγδαία στον χώρο και κατακτά την τεχνική στη δουλειά του.

 Η γλυπτική γλώσσα ισορροπεί πιο αυστηρά με έναν κλασικό τρόπο, αυτή είναι η εποχή του ηρωικού μοντέλου που μπορεί να περιγραφεί ως αναμφισβήτητα τολμηρά νέο και σίγουρο.

Tην άνοιξη  16 Αυγούστου 1501 υπογράφει συμβόλαιο με την opera di santa maria del fiore, η οποία του αναθέτει να φτιάξει ένα μαρμάρινο David. O ΚΟΝΤΙΒΙ ΑΣΚΑΝΙΟ Condivi προσθέτει : «Οι τεχνίτες της Santa Maria del Fiore είχαν κρατήσει ένα νέο τετράγωνο από μάρμαρο που είχε φέρει ένας καλλιτέχνης από την Carrara 100 χρόνια νωρίτερα και το οποίο, όπως μπορείτε να δείτε, δεν ήταν ιδιαίτερα επιδέξιο. Κανείς δεν είχε καταφέρει να αποτιμήσει ένα τέτοιο είδος μαρμάρου  που είχε ήδη ξεκινήσει αλλά είχε εγκαταλειφθεί.. Ο Agostino Di Duccio είχε ξεκινήσει να εργάζεται το 1464, ακολουθούμενος από τον Antonio Rossellino το 1476, αλλά και οι δύο είχαν αποτύχει. Κακώς διακοσμημένο και λαξευμένο καθώς ήταν “male abbozatum et sculptum, το μαρμάρινο τετράγωνο έμεινε στην αυλή κοντά στον τρούλο.

Μόνο ένας καλλιτέχνης με την ενέργεια του Mιχαήλ θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια τέτοια πρόκληση, έναν αγώνα ενάντια στην άψυχη ζωή ενάντια στα ίχνη αλλεπάλληλων αποτυχημένων προσπαθειών ενάντια στην αμορφία.

Τον Σεπτέμβριο ρίχνει μια πιο προσεκτική ματιά στο μάρμαρο. Ένα μήνα αργότερα έχτισε έναν ξύλινο στρατώνα, που του επέτρεψε να εργάζεται προστατευμένος από τις καιρικές συνθήκες. 

 Στις αρχές του έτους 1504 ολοκληρώνει το έργο και λαμβάνει 400 νομίσματα για αυτό.Από τον Ιανουάριο μια μεγάλη επιτροπή αποτελούμενη από τους πιο διάσημους ζωγράφους και γλύπτες συγκεντρώθηκε για να καθορίσει το μέρος όπου έπρεπε να στηθεί ο Δαβίδ. 

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι προτείνει να το παρουσιάσει κάτω από τον σκεπαστό εξώστη της Orcagna piazza della Signiora σε μια μαύρη θέση για να το αναδείξει.  

Ωστόσο, αυτή η ατυχής πρόταση, στην οποία ο David είχε μάλλον επιζήμια επίδραση, απορρίπτεται.Τέλος, προτείνεται  μια θέση στο Palazzo Vecchio, όπου αντικαθιστά ένα γλυπτό του Donatello «Ιουδήθ και Ολοφέρνης », το οποίο με τη σειρά του στεγάζεται τώρα στον εν λόγω εξώστη.

Η Δημοκρατία της Φλωρεντίας ήθελε να χρησιμοποιήσει αυτό το βιβλικό θέμα για έναν υποδειγματικό ηθικό σκοπό, δηλ. επισημαίνοντας μια συγκεκριμένη και ξεκάθαρη κατάσταση μέσω αυτού του σχήματος και της στάσης του σε εκείνους της Φλωρεντίας που διχάζονται μεταξύ της στρατιωτικής ισχύος των «sforza» στο Μιλάνο και αυτής της πνευματικής και χρονικής φύσης της παπικής κυριαρχίας στη Ρώμη.

 

Ωστόσο, ως έμβλημα των όσων έχουν επιτευχθεί, αυτή η φιγούρα περιέχει και πολλές άλλες ενδείξεις. 

Η γλυπτική μορφή προσπαθεί να τονίσει τη διαλογιστική σταθερότητα που εκφράζει το βάρος του σώματος που πέφτει από το δεξί πόδι ενώ το αριστερό πόδι είναι ελαφρώς ανυψωμένο. 

Εδώ θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει τη στάση ενός χαμένου Ηρακλή του Μιχαήλ, που γνωρίζουμε μόνο χάρη σε ένα σχέδιο του Ρούμπενς. 

 Ο πολίτης του πολέμου κοιτάζει μακριά, η περιοχή των ματιών με τα ζαρωμένα φρύδια είναι καλά επεξεργασμένη, τα μάτια, σημάδια αυξημένης εγρήγορσης, είναι καθαρά. Τα μπράτσα, ωστόσο, κρέμονται, ο ιμάντας της σφεντόνας περνά διαγώνια στην πλάτη του νεαρού μαχητή. Μόνο το πρόσωπο, μέσα από το ζαρωμένο μέτωπο, εκφράζει αυτή την οδυνηρή συγκέντρωση που προηγείται της βίαιης δράσης.

 Δεν πρόκειται πια για έναν θριαμβευτή έφηβο της παλαιάς ή της Καινής Διαθήκης, αλλά για το σύμβολο μιας τεράστιας αστικής δύναμης που μπορεί να μεταμορφωθεί σε ασυγκράτητη, καταστροφική οργή. Το σχήμα είναι τέλειο και λείο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, πρησμένες φλέβες, τεντωμένοι μύες, κεφάλι γεμάτο βοστρύχους.

Ο Μιχαήλ προσπάθησε να δείξει την πολυπλοκότητα του ανθρώπου με πολλές ανατομικές λεπτομέρειες. Το έργο είναι ακίνητο αλλά σχεδόν άυλο, σαν να είχε παγώσει σε λίγο η κίνηση στην προσδοκώμενη σκηνή  βίας. 

Ο Μιχαήλ πέτυχε ένα σπάνιο επίπεδο τελειότητας με τον David του, ακόμη και σε σύγκριση με τους μεγάλους καλλιτέχνες του προηγούμενου αιώνα.

Σημειώσεις

Bildmauer Mauer Architekt

Μετάφραση από το πρωτότυπο 

επιμέλεια διόρθωση κειμένου Κωνσταντίνος Χουρίδης

Μιχαήλ Άγγελος Ιταλός ζωγράφος γλύπτης αρχιτέκτων 1475-1564

ΚΟΝΤΙΒΙ ΑΣΚΑΝΙΟ 1525-1574 Ιταλος ζωγράφος συνεργάτης και βιογράφος του Μιχαήλ Άγγελο

Λεονάρντο Ντα Βίνσι 1452-1519 ιταλος πολυμαθής της ύστερης Αναγέννησης.

Πέτερ Παουλ Ρούμπενς (1577-1640) ολλανδός ζωγράφος στυλ μπαρόκ

Ντονάτο ντι Νικολό ντι Μπέττο Μπάρντι

“Donatello” 1386-1466  Ιταλός Γλύπτης της πρώιμης Αναγέννησης από την Φλωρεντία

Λατινικά # male scriptum et sculptile # κακογραμμένο και σκαλισμένο

 Palazzo Vecchio, Το Παλαιό Παλάτι είναι το δημαρχείο της Φλωρτεντίας στην Ιταλία

Αλκιβιάδης και Σωκράτης στη Μάχη της Ποτίδαιας

 

Αλκιβιάδης Γέννηση περίπου 450 π.Χ Αθήνα, Ελλάδα Θάνατος 404 π.Χ. Φρυγία Υπηρεσία/κλάδο ς Αθήνα (415–412 π.Χ. Σπάρτη) (412–411 π.Χ. Περσία) Βαθμός Στρατηγός Μάχες/πόλεμοι Ναυμαχία της Αβύδου (410 π.Χ) Ναυμαχία της Κυζίκου (410 π.Χ) Πολιορκία του Βυζαντίου (408 π.Χ) O Αλκιβιάδης Κλεινίου Σκαμβωνίδης , ήταν ένας εξέχων Αθηναίος πολιτικός, ρήτορας και στρατηγός. Ήταν το τελευταίο γνωστό μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Αλκμεωνίδων. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στο δεύτερο μισό του Πελοποννησιακού πολέμου ως στρατηγικός σύμβουλος, στρατιωτικός και πολιτικός.

Ο Αλκιβιάδης συμμετείχε στη μάχη της Ποτίδαιας το 432 π.Χ, όπου θεωρείται ότι ο Σωκράτης του έσωσε τη ζωήκαι ξανά στη μάχη του Δηλίου το 424 π.Χ

Ο Αλκιβιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα, και ήταν γιος του Κλεινία και της Δεινομάχης. Η μητέρα του ήταν κόρη του Μεγακλή Ο Αλκιβιάδης άνηκε, από την πλευρά της μητέρας του, στην πανίσχυρη οικογένεια των Αλκμαιονίδων - ο ξακουστός Περικλής και ο αδερφός του Αρίφρων ήταν ξαδέρφια της Δεινομάχης, καθώς ο πατέρας τους και η μητέρα τους ήταν ξαδέρφια.Ο παππούς του, ονόματι Αλκιβιάδης, ήταν φίλος του Κλεισθένη, του διάσημου συνταγματικού αναμορφωτικού στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.Μετά τον θάνατο του Κλεινία στημάχη της Κορώνειας, ο Περικλής και ο Αρίφρων έγιναν οι κηδεμόνες του. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αλκιβιάδης είχε αρκετούς διάσημους δασκάλους, συμπεριλαμβανομένου του Σωκράτη και ήταν καλά προπονημένος στην τέχνη της ρητορικής

ερμαϊκή στήλη

Οι Ερμές (Ερμαί) ήταν λίθινες, τετράπλευρες ορθογώνιες στήλες οι οποίες στην κορυφή έφεραν προτομή και καμιά φορά κορμό άνδρα. Τοποθετούνταν σε διάφορα σημεία της αρχαίας Ελλάδας ως οδοδείκτες ή αφιερώματα ή σύμβολα ορίων μιας ακίνητης περιουσίας. Υιοθετήθηκαν αργότερα και από τους Ρωμαίους, με αποτέλεσμα να εξαπλωθούν και στη δυτική Ευρώπη

Η ΣΙΚΕΛΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ (415-413 π.X.)

Το 415 π.X. ο Νικίας αντιτάχθηκε στην ιδέα της σικελικής εκστρατείας την οποία υποστήριζε ο Αλκιβιάδης. Τελικά όμως αναγκάστηκε να υποταχθεί στην απόφαση του δήμου για την πραγματοποίησή της, και μάλιστα να συμμετάσχει στην εκστρατεία ως στρατηγός μαζί με τον Αλκιβιάδη και τον Λάμαχο. Το φθινόπωρο του 414 π.X., μόνος πλέον ηγέτης του εκστρατευτικού σώματος μετά την ανάκληση του Αλκιβιάδη και τον θάνατο του Λαμάχου και βασανιζόμενος από πάθηση των νεφρών, ο Νικίας ζήτησε να ανακληθεί από τη Σικελία. Το αίτημά του δεν έγινε δεκτό, και αντ' αυτού η Αθήνα τού έστειλε ενισχύσεις για να συνεχίσει τον πόλεμο. Παρά τη γενναιότητά του ο Νικίας, με την αναποφασιστικότητα, την αναβλητικότητα και την αδράνειά του σε κρίσιμες στιγμές, συνέβαλε καίρια στην ήττα των Αθηναίων στη Σικελία, που είχε ως αποτέλεσμα και τη δική του αιχμαλωσία και δημόσια εκτέλεση. Το όνομα του Νικία απουσίαζε από τη στήλη με τα ονόματα των στρατηγών που είχαν πολεμήσει στη Σικελία. Αυτή ήταν η μεταθανάτια τιμωρία που του επέβαλαν οι Αθηναίοι για τις ευθύνες του στο οικτρό τέλος μιας επιχείρησης την οποία ο Νικίας έκανε ό,τι μπορούσε για να αποτρέψει.  Η

Μὲ τιμή

Κωνσταντῖνος Ε Χουρίδης

Prof. Κωνσταντίνος Ε.  Χουρίδης© 2023 Copyright all rights reserved

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Author/Poet/Instructor (Pro Box Kick Boxing) /Programmierer/Kryptograph © 2018-2023 Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου. Όλα τα εμπορικά σήματα και τα πνευματικά δικαιώματα στις παραπάνω μικρογραφίες αποτελούν ιδιοκτησία των αντίστοιχων κατόχων τους. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή ή δημοσίευση σε οποιαδήποτε μορφή καθώς και κάθε χρήση των κειμένων σε οποιαδήποτε άλλο μέσο για εμπορικούς σκοπούς χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.

Αλέξανδρος ο Μέγας

 

🇬🇷

Ave Magna Grecia Imperator notum est mundo Alexander Graecus Macedonicus (λατ)

Χαῖρε Μέγα Ἕλλην Αὐτοκράτωρ ὅλου τοῦ κόσμου Ἀλέξανδρε Μακεδών της Ἑλλάς(μτφ)

Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα να φωτογραφίσω τον Μέγα Στρατηλάτη της Οικουμένης διότι το μέγαρο ήταν κλειστό και δεν βρήκα κάποια είσοδο επισκεπτών.
Σαν αυτή την πανέμορφη προτομή θα έπρεπε να υπάρχουν και άλλες και να κοσμούν διάφορα σημεία του Νομού Πιερίας. Για παράδειγμα. Το πολιτιστικό ιστορικό κέντρο της πόλης της Κατερίνης.Nα γίνεται πόλος έλξης θαυμασμού του Μέγα Έλληνα Μακεδόνα Στρατηλάτη. Ας σμιλευτούν περισσότερες και ας τοποθετηθούν σε όλα τα σημεία της Πιερίας. Θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι για την Μακεδονία μας και τον Μέγα Αλέξανδρο.
Στο Δίον , τον θρησκευτικό τόπο όπως θεωρούσαν οι Έλληνες Μακεδόνες, στον λατρευτό βωμό του Ολυμπίου Διός όπου έκανε τις θυσίες του πριν την εκστρατεία του στην Ανατολή.
Στο πέρασμα του προς το παλάτι των Αιγών (Βεργίνα). Ανακαλύπτονται τα τελευταία χρόνια τύμβοι εδώ τύμβοι εκεί και βλέπουμε πως μαζεύονται διάφοροι και επικρατεί ενα πανδαιμόνιο ότι κάτι τρομερό θα βγει και έπειτα ομίχλη, έτσι κι εδώ συσσωρεύεται μια δυσοσμία από πνιγμένες και άκυρες θεωρίες για "ποίο" πρόσωπο κείτεται στον τάδε τύμβο και τι θα αποκαλύψουν πριν αποκομίσουν κράτη και αρχαιοκάπηλοι από τον αληθινό θησαυρό.
Είναι η κληρονομιά του λαού και του έθνους. Δεν ανήκει σε κανέναν. ας αφήσουν τις θεωρίες γνωστικές και επιστημονικές και ας επιτρέψουν να αναστηλώνονται μνημεία τουλάχιστον τα ανδρεία προς τιμήν των απογόνων.

Για να συνεχίζεται η Ιστορία. Για να γνωρίζουν οι νεότεροι.

Ave Magna Grecia Imperator notum est mundo Alexander Graecus Macedonicus

Άμμων η αιγυπτιακή θεότητα, της οποίας το όνομα σημαίνει «κρυμμένος». Ο θεός των Θηβών. Γύρω στο 2000 π.Χ. ταυτίστηκε με το θεό ήλιο της Ηλιούπολης και αναγνωρίστηκε βασιλιάς των θεών και δημιουργός όλων των πλασμάτων.Χαρακτηριστικό του έμβλημα στην περικεφαλάια ήταν το χρυσοσκάλιστο στρογγυλό κόσμημα του λέοντος κεφαλής, απόδειξη της καταγωγής του απο τον ημίθεο Ηρακλη και Αχιλλέα που πάνω του ορθώνονταν δυο φτερά. Στην μπροστινή όψη των πλευρών ήταν προσκολλημένος ο δίσκος του Ήλιου. Το ιερό ζώο της θεότητας αυτής ήταν το κριάρι, που ήταν σύμβολο εξουσίας και μεγάλης δύναμης.

Ο Μέγας Αλέξανδρος απεικονίζεται σε αρχαία νομίσματα ως «δικέρατος» βασιλιάς.Οι Αιγύπτιοι τον έστεψαν Φαραώ στην Μέμφις.

Στο μαντείο του Αμμωνα στην ερημο Σίβα στο ιερό του Διός οι ιερείς χαρακτηρισαν τον Μεγα Αλεξάνδρου, ως γιος του Άμμωνα, εξ ονόματος του θεού

Ένας ήρωας , ένας "Έλλην" της Μακεδονίας που αποτελεί σημείο αναφοράς της αρχαίας και ύστερης Ιστορίας. Σχεδόν ημίθεος , ως γιός του Άμμων και με νόμιμο πατέρα τον Βασιλιά Φίλιππο τον Β τον ισχυρότερο στρατηγό, ο Αλέξανδρος ο δοξασμένος σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο με απίστευτη λατρεία και τιμή στο πρόσωπό του κατάφερε το απροσδόκητο, να κατακτήσει πεζός την Άπω Ανατολή. 

Πέρασε στο Πάνθεον από τους Διαδόχους του Περδικκα Σέλευκο Πτολεμαίο έως τους Επίγονους Δημήτριο Πολιορκητή Κάσσανδρο Αντίγονο (εταίρους) καθώς και των συγγενών του Πύρρο, Ηρακλή, Ολυμπιάδα Θεσσαλονίκη Κλεοπάτρα και των  όμοιων στρατηγών από Αννίβα τον Καρχηδόνιο τους Ρωμαίους Σκηπίων,  Ιούλιο Καίσαρα έως τον Καρακάλλα. Για αιώνες τιμήθηκε όσο κανείς άλλος.  

Όπως ο 'Ηλιος σκορπάει με τις αχτίδες του την ζωογόνο αίσθηση της χαράς και νιότης των χρωμάτων και της μουσικής έτσι και το σύμβολο της ασπίδας του φρόντισε να συσπειρώσει λαούς και να τον μιμηθούν αμέτρητοι βασιλείς και απλοί θνητοί...τον βοήθησε η ακλόνητη πίστη στον εαυτό του. Η ανεξήγητη υπέρτατη θαυματουργή δύναμη να χειραγωγεί λαούς και φυλές της τότε γνωστής υφηλίου).

Η αγάπη του για την Ελληνική Ιστορία των ηρώων και των πολεμιστών και η ανεξάντλητη δύναμη των Θεών του...!

«Ἦλθεν ὁ τράγος ἕως τοῦ κριοῦ…» (P.G. 48, 893-894).ἐνῷ λέγοντας τράγος ἐννοεῖ τὸν Ἀλέξανδρο τὸν Μακεδόνα (P.G. 56, 383).Καὶ εἶπε: … 21. «Ὁ τράγος τῶν αἰγῶν εἶναι ὁ βασιλιὰς τῶν Ἑλλήνων (ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος) καὶ τὸ μεγάλο κέρατο, τὸ ὁποῖο βρισκόταν ἀνάμεσα στὰ μάτια του, αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος καὶ πιὸ σπουδαῖος βασιλιὰς τῶν Ἑλλήνων.

Ο Μέγιστος ημών ο υιός του Άμμων ο Αλέξανδρος ο Μακεδών με την λεοντή του Ηρακλή στην μάχη της Ισσού το 333 π.Χ

απ την μαρμάρινη Σαρκοφάγο του Αλεξάνδρου προς τιμήν του στη Σιδώνα τη φοινικική ( Λίβανος )

*ΥΓ Φοίνικες (σημερινή Λίβανος) ήταν αρχαίος ελληνικός λαός με ίδιο αλφάβητο εκτός των φωνηέντων. Ο εθνάρχης των Φοινίκων ήταν ο Φοίνιξ Ελληνικό φύλο.Τύρος και Σιδώνα.

ΟΤΙ ΔΕ ΛΥΝΕΤΑΙ ΚΟΒΕΤΑΙ....

απόσπασμ. άρθρο 13/7/23 "Ελλειψη εκτίμησης και σεβασμού"

Η ανιδιοτέλεια και ο αλτρουισμός που πηγάζει απο την ιδέα μιας ατομικής προσπάθειας να ωθήσει την συλλογική ικανοποίηση προς κοινο όφελος μιας κοινωνικής ομάδας ειναι μια λεπτή γραμμή την οποία όταν υπερβούν η ασέβεια ο χλευασμός η συκοφαντία και η ζηλοφθονία και δεν εκτιμάται η προσωπικότητα του θηριοδαμαστή στο βαθμό που έπεται τότε η σχέση πρέπει να λύνεται σαν τον γόρδιο δεσμό χωρίς παρελκόμενα.

Κάθε δράση έχει και αντίδραση.

Η δράση είναι αυτή που φαίνεται και αξιολογείται και η αντίδραση είναι αυτή που πολλές φορές δικαιώνει ή τιμωρεί ανάλογα το μέγεθος της αντίληψης του εκάστοτε εκθέτη.

Η εμπειρία διδάσκει . Η μελέτη ακονίζει. Η γνώση διευρύνει.

Ο γόρδιος δεσμός, για όσους τυχόν δε θυμούνται την ιστορία, ήταν ένας περίπλοκος δεσμός (κόμπος) από φλοιό κρανιάς που έδενε το άρμα του Γόρδιου, πατέρα του Μίδα και αρχαίου βασιλέα της Φρυγίας

Όταν έφτασε στην περιοχή ο Μέγας Αλέξανδρος, είδε τον δεσμό, όπου κανένας δε μπορούσε να τον λύσει και δίνοντας μια απλή λύση σε ένα περίπλοκο -αν όχι άλυτο- πρόβλημα, έκοψε το γόρδιο δεσμό με το σπαθί του.

Ave Imperator

Ιούλιος Καίσαρας ο Μέγας Στρατηγός ο 1ος δικτάτορας της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και Αυτοκρατορίας όπου η Senatus Romanus (Σύγκλητος) με ειδικό διάταγμα του επέτρεψε να φορά δάφνινο στεφάνι. Ο άνθρωπος που είχε διασχίσει πρώτος με τις ρωμαϊκές λεγεώνες τον Ρήνο και το στενό της Μάγχης, (58-52 π.Χ. )

Το 68 π.Χ. σε ηλικία 32 ετών όταν υπηρετούσε στα Γάδειρα (Κάδιξ) της Ισπανίας είδε στο ιερό του Ηρακλή τον ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αναφώνησε: «Στην ηλικία μου ο Αλέξανδρος ήταν κοσμοκράτορας, ενώ εγώ τίποτα που ν' αξίζει δεν έκανα ακόμη»

«Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια· έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις, τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω, εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία, αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο κανένας Aρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα, και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα, είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»,

μη λείψεις να σταθείς...». Κ.Καβάφης

Διασχίζοντας την αρχαία κεντρική οδό, (μήκους 670 μ.) πλακοστρωμένη στην αυτοκρατορική εποχή με μεγάλες πλάκες από κροκαλοπαγή λίθο, ανήκει στον κλασικό-ελληνιστικό πολεοδομικό ιστό.

Το σύμπλεγμα του Λυσίππου

Η περίφημη φέροπλος ζωφόρος

(μνημείο των ασπίδων)

Δίον τέλη 4ου αιωνα π.Χ.οι πεσόντες εταίροι

Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν το αριστούργημα του Λυσίππου, που έγινε με εντολή του Αλέξανδρου και τοποθετήθηκε στο Δίον.

Παρίστανε τους 25 έφιππους εταίρους που έπεσαν στην μάχη του Γρανικού ποταμού 334π.χ.

Αργότερα, ο Ρωμαίος πραίτορας Καικίλιος Μέτελλος Μακεδονικός όταν υποδούλωσε την Μακεδονία επι Ανδρίσκου στον Δ΄ Μακεδονικό πόλεμο 146 π.Χ. και μετέφερε τους χάλκινους ανδριάντες στη Ρώμη. Το Δίον μετατράπηκε σε Roman provinz και έπειτα Ρωμαικη αποικία επι Αυγουστου το 30 π.Χ. με την ονομασία Colonia Augusta Dienses.

Η ιδιαίτερη αγάπη του Αλεξάνδρου για το Δίον φαίνεται και από την επιθυμία του, που καταγράφηκε στη διαθήκη του, να χτιστεί εκεί ένας πολυτελής ναός του Διός.

Επίσης στο ίδιο μέρος ο Μέγας Αλέξανδρος επικαλέστηκε τη βοήθεια του ύψιστου των θεών το 335 π.Χ. , πραγματοποιώντας την πανηγυρική ετοιμασία της εκστρατείας του στην Ασία.

ΥΓ. Στην δεξιά εικόνα βλέπουμε ότι έχει απομείνει στη θέση του ναού Ολύμπιου Διός και στη διπλανή εικόνα η θέση όπου δένονταν τα βοοειδή πριν τη θυσία. Στον βωμό του Διός έκαναν μεγαλοπρεπείς θυσίες οι βασιλείς της Μακεδονίας για να τιμήσουν τον πατέρα των θεών στο μεγάλο πανηγύρι των «εν Δίω Ολυμπίων». Στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. η τοπική γιορτή του Δίου απέκτησε παμμακεδονικό χαρακτήρα και η λατρεία του Ολυμπίου Διός έγινε η «εθνική» λατρεία των Μακεδόνων.

Prof. Κωνσταντίνος Χουρίδης© 2022 Copyright all rights reserved

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Author/Poet/Instructor (Pro Box Kick Boxing) /Programmierer/Kryptograph © 2022 Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου. Όλα τα εμπορικά σήματα και τα πνευματικά δικαιώματα στις παραπάνω μικρογραφίες αποτελούν ιδιοκτησία των αντίστοιχων κατόχων τους. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή ή δημοσίευση σε οποιαδήποτε μορφή καθώς και κάθε χρήση των κειμένων σε οποιαδήποτε άλλο μέσο για εμπορικούς σκοπούς χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.

Συνάντηση του δημάρχου Κατερίνης με τον διοργανωτή του 5ου Φεστιβάλ «Τημενίδαι ΧΟΥΡΟΝ»🎖🥇

 Ο δήμαρχος Κατερίνης 

Κώστας Κουκοδήμος συναντήθηκε στο γραφείο του, με τον δάσκαλο πολεμικών μαχητικών τεχνών και διοργανωτή του Φεστιβάλ Τημενίδαι ΧΟΥΡΟΝ, κ. Κώστα Χουρίδη τον οποίο συνεχάρη για την επιτυχή διοργάνωση του 5ου Φεστιβάλ «Τημενίδαι ΧΟΥΡΟΝ», που πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας στις 3 Ιουλίου με συμμετοχή σχολών και συλλόγων από όλη την επικράτεια.

Ο Κώστας Χουρίδης ευχαρίστησε τον Δήμαρχο προσωπικά για τη συνεχή και αμέριστη συμπαράστασή του στον Σύλλογο ΑΣΚ ΧΟΥΡΟΝ και την στήριξη του Δήμου ως συνδιοργανωτή στο θεσμό των πολεμικών τεχνών στην πόλη μας και του προσέφερε αναμνηστικό μετάλλιο. 

Ο κ. Κουκοδήμος εξέφρασε την συμπαράσταση του σε κάθε βήμα και προσπάθεια του Συλλόγου με την ευχή το όραμα του εμπνευστή κ. Χουρίδη να πραγματοποιείται κάθε χρονιά με την ανάλογη επιτυχία.

αναδημοσίευση από το https://katerini.gr/2022/08/10/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%cf%84-16/?fbclid=IwAR0XzH2ViI-0qprmaTWfciz91nXW6-qVsUQt2nYOI_6mon2bTqC1CFVf3i0

Prof. Κωνσταντίνος Χουρίδης© 2022 Copyright all rights reserved

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Author/Instructor (Pro Box Kick Boxing) /Programmierer/Kryptograph © 2022 Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου. Όλα τα εμπορικά σήματα και τα πνευματικά δικαιώματα στις παραπάνω μικρογραφίες αποτελούν ιδιοκτησία των αντίστοιχων κατόχων τους. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή ή δημοσίευση σε οποιαδήποτε μορφή καθώς και κάθε χρήση των κειμένων σε οποιαδήποτε άλλο μέσο για εμπορικούς σκοπούς χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.